خودروهای انرژی نو

به‌جای استفاده از بنزین، همه{0}خودروهای الکتریکی (همچنین به عنوان EV یا BEV شناخته می‌شوند) باتری قابل‌توجهی دارند که یک یا چند موتور الکتریکی را تغذیه می‌کند. با عرضه مدل های جدید، برد همه{2}}وسایل نقلیه الکتریکی از 80 به بیش از 300 مایل افزایش می یابد. در مقایسه با{6}وسایل نقلیه گازسوز، همه-وسایل نقلیه برقی به تعمیر و نگهداری کمتری نیاز دارند (مانند تعویض روغن، بررسی دود، تعویض شمع، و تعویض مبدل کاتالیزوری یا سایر قطعاتی که فرسوده و خراب می‌شوند).

وسایل نقلیه الکتریکی هیبریدی متصل-حتی در سرعت های نسبتاً بالا هم فقط گاز-و هم فقط الکتریکی-رانندگی می کنند. دوشاخه‌های{4}}هیبریدی می‌توانند 20 تا 55 مایل را تنها با برق طی کنند و در حین انجام این کار هیچ آلاینده‌ای منتشر نمی‌کنند، و این کار را با باتری‌های کوچک‌تر نسبت به خودروهای الکتریکی با باتری انجام می‌دهند. هنگامی که برد الکتریکی خودرو تمام شد، به گاز تبدیل می شود و مانند یک خودروی معمولی به کار خود ادامه می دهد.

همه{0}خودروهای هیبریدی الکتریکی یا دوشاخه‌ای{1}}از الکتریسیته برای تامین انرژی موتورهای خود استفاده می‌کنند، اما خودروهای الکتریکی سلول سوختی (همچنین به عنوان FCEV شناخته می‌شوند) از برق متفاوت استفاده می‌کنند. سیستم قدرت آن از پشته ای از سلول های متعدد تشکیل شده است که به طور شیمیایی گاز هیدروژن از مخزن خودرو و اکسیژن موجود در هوا را برای تولید برق ترکیب می کنند. پیل های سوختی دارای برد حرکتی 300 تا 400 مایل در یک مخزن هستند و می توان آنها را در ایستگاه های سوخت هیدروژنی که در کالیفرنیا رایج تر هستند، سوخت گیری کرد. این فرآیند حدود پنج دقیقه طول می کشد.

خودروهای الکتریکی هیبریدی (HEV) که گاهی اوقات "هیبریدهای خود-شارژ شونده" نامیده می شوند، هم از موتور احتراق داخلی و هم از موتور الکتریکی استفاده می کنند که از برق ذخیره شده در بسته باتری استفاده می کند. تفاوت اصلی بین PHEV و HEV در این است که شما نمی توانید یک HEV را به شارژر EV برای شارژ باتری وصل کنید. در عوض، بسته باتری آنبرد توسط موتور و ترمز احیا کننده شارژ می شود. نیروی اضافی تولید شده توسط موتورهای الکتریکی می تواند به وسایل نقلیه اجازه دهد تا موتورهای کوچکتری داشته باشند. بسته باتری می تواند به عنوان یک باتری کمکی برای خودرو عمل کند و به کاهش زمان در حالت آرام هنگام پارک کمک کند. این امر باعث می شود مصرف سوخت بهتر و آلایندگی کمتری در مقایسه با خودروهای با موتورهای معمولی داشته باشید.

یکی از معایب خودروهای برقی عمر باتری است. مانند تمام باتری ها، ظرفیت با گذشت زمان کاهش می یابد. محققان پیشنهاد می کنند ظرفیت باتری حدود 2.3 درصد در سال کاهش می یابد. عمر باتری به شدت به دما بستگی دارد. یک مطالعه نشان داد که در فلوریدا، جایی که دما بالاتر است، باتری ها به طور متوسط ​​5.2 سال دوام می آورند. در آب و هوای سرد آلاسکا، آنها می توانند تا 13.3 سال زندگی کنند. بنابراین لازم است وضعیت باتری خودروی خود را به طور مرتب بررسی کنید.

ثابت شده است که سیستم های کنترل آب و هوای الکتریکی در صورت ناکارآمدی، برد خودرو را کاهش می دهند. این مشکل زمانی است که خودرو در دمای پایین محیط راه اندازی می شود. بنابراین، در طول زمستان، رانندگان ممکن است متوجه شوند که سیستم گرمایشی خودروشان کارایی کمتری دارد. در حالی که سیستم های کنترل آب و هوا در اتومبیل های بنزینی و دیزلی معمولاً کارایی چندانی ندارند، آنها از مزایای استفاده از مقادیر زیادی گرمای اتلاف برای گرم کردن کابین برخوردار هستند.

از معیوب بودن سنسورهای دما گرفته تا خرابی درهای برقی، بسیاری از رانندگان خودروهای برقی از مشکلات مربوط به وسایل الکترونیکی خودروی خود شکایت کرده‌اند. سایر وسایل الکترونیکی مانند سنسورهای دما برای اطمینان از عملکرد باتری در محدوده ایمن بسیار مهم هستند. بنابراین، هر گونه مشکل سنسور الکترونیکی باید به سرعت علامت گذاری و رفع شود.

داده های فعلی نشان می دهد که احتمال آتش گرفتن خودروهای برقی بیشتر از خودروهای بنزینی یا دیزلی نیست. با این حال، یک هشدار وجود دارد. پس از مشتعل شدن، خاموش کردن باتری‌های{2} یون لیتیوم آنقدر دشوار است که برخی از سازندگان توصیه می‌کنند که آتش‌نشانان به جای تلاش برای خاموش کردن آتش، اجازه دهند خودرو به‌صورت کنترل‌شده بسوزد. بنابراین، باید از گرم شدن بیش از حد باتری خود جلوگیری کنید و بدانید که در صورت وقوع آتش سوزی چه کاری انجام دهید.